از متن تا صحنهٔ چندصدایی، در چند دقیقه

«قربون قد و بالات برم مادر، بیا پیش خودم بشین برات چای هل دم کنم.»

«وا! خدا مرگم بده! این سر و صداها چیه باز راه انداختید دم در خونه ما؟!»

«پسرم، پنجاه ساله تو این راسته کاسبم؛ نون حلال و صداقت، برکت دخل و سفره‌ست.»

«صبور باش پسرم؛ رودخونه با تمام تلاطمش آخر سر به دریا می‌رسه.»

«عینکم کجاست؟! همین الان رو چشمم بودا! باریکلا بیا اون عصای منو بیار.»

«سلام به اهل خونه! دست پر اومدم، سفره رو بندازید که شام دور هم باشیم.»

«مستقیم بپر بالا داداش! این ترافیک همت رو با دو تا میانبر خلوت دور می‌زنیم!»

«مدارک شما بررسی شد؛ طبق تبصره پنج، مراحل قانونی باید بدون وقفه اجرا بشه.»

«مواظب خودت باش عزیزم؛ من همیشه پشتتم و بهت افتخار می‌کنم.»

«دانش‌آموزان عزیز، آینده این سرزمین با تلاش و امید شما ساخته میشه؛ کتاب‌ها رو باز کنید.»

«عمو ببین عروسکم لباس صورتی پوشیده! میای با هم خاله‌بازی کنیم؟!»

«منم می‌خوام باهاتون بیام! بادکنک آبیمو باد کن دیگههه!»

«مامان ببین قورباغه گرفتم! می‌تونم نگهش دارم تو اتاقم؟! قول میدم اذیت نکنه!»

«بستنی من آب شددد! یه دونه شکلاتی بزرگتر واسم می‌خری؟!»

«وای بچه‌ها هدشاتش کردم! سریع کاور بدید داریم وارد مرحله فینال تورنمنت می‌شیم!»

«مدار ربات رو بازطراحی کردم؛ الان سرعت پردازشش دو برابر قبل شده!»

«این نقاشی منظره رو با رنگ‌های غروب کشیدم؛ حس پرواز در رویاها رو میده!»

«فردا کنفرانس علوم داریم، تمام اسلایدهامون حاضره و حتماً رتبه اول رو می‌گیریم!»

«ما باهم از پس این چالش برمی‌آییم! به توانایی‌های تیممون ایمان دارم، حرکت کنیم!»

«پروژه جدیدمون تایید شد؛ از فردا اجرای ایده کارآفرینی‌مون رو استارت می‌زنیم!»

«هیچ مانعی نمی‌تونه جلوی رویاهامون رو بگیره؛ تمرکز کنید روی هدف و با قدرت برید جلو!»

«سلام به روی ماهت! چقدر خوشحالم دیدمت، بیا بشین کلی اتفاق بامزه برات تعریف کنم!»

«چییییز! یه تیکه پنیر گنده پیدا کردم! قبل از اینکه گربه بو ببره قایمش کنم!»

«جیک‌جیک! بال‌هام دراومده، دارم پرواز یاد می‌گیرم! منو نیگا کن تو هوا معلقم!»

«بلوپ بلوپ! من از سیاره ژله‌ای اومدم! مزه کیک تولدتون مثل شکلات چسبناکه!»

«من نگهبان صخره‌های باستانی هستم... درختان کوهستان، دوستان دیرین منند.»

«چنین گفت دهقان که در باستان... به گیتی نماند به جز نام و داد!»

«روشنایی مشعل‌هایتان را خاموش کنید... اینجا قلمرو سکوت ابدی است!»

«ظهر یک روز آفتابی در قلب بازار بزرگ... بوی ادویه، صدای چکش مسگرها و رفت‌وآمد همهمه مردم.»

«بفرما تو دایی جون، چای تازه‌دمه! این گلیم دستباف زیرخاکیه، لنگه‌اش تو کل اصفهان پیدا نمیشه!»

«سوا کن جدا کن! نوبر بهاره، شیرین مثل عسل! حراجش کردم مال دنیا ارزش نداره!»

«صدای تپش قلب... سکوت سنگین در دالان... و ناگهان زنگ خطر با صدای گرومب!»

«دستت بهم نمیرسه عمو مشتی! من مثل فرفره از رو پشت‌بوم‌ها رد میشم! هورااا!»

«دیدید گفتم نقشه من ردخور نداره؟ فقط کافیه به من اعتماد کنید تا معما رو حل کنیم!»

«ای وای خاک به سرم! بازم این بچه‌ها تو کوچه شیشه شکستن؟! وایسید ببینم کار کی بود!»

«الهی خاله فدات بشه مادر، بیا یک کاسه آش رشته داغ بخور خستگی از تنت در بره.»

«نوکرتم به مولا! تو این راسته کسی چپ به رفیق ما نگاه کنه، با من طرفه! خاک پای شماییم.»

«یا علی مدد! زور بازوی پهلوان برای گرفتن دست افتادگان است، نه زورگویی به بی‌پناهان!»

«ایست! دست‌ها بالا! کی به شما اجازه داده این وقت شب تو راسته بازار بوق بزنید؟! سوت می‌زنما!»

«سلام مشتی! پنیر لیقوان اعلا آوردم کره محلی هم کنارش. بنویسم به حساب دفتری؟!»

«بر طبق فرمان همایونی و با خط خوش نستعلیق، مراتب امر به سمع و نظر ملوکانه رسید!»